Met plezier naar school gaan als je slechthorend bent
Sommige slechthorende kinderen gaan naar een reguliere school. Om te zorgen dat zij alles goed meekrijgen, geeft Ingrid Rooijmans ambulante begeleiding. “Ik wil dat kinderen lekker in hun vel zitten op school. En dat de leerkracht en klasgenoten rekening houden met het gehoorverlies van de leerling."
![Ingrid](https://simea.nl/media/cache/image/media/ingrid.png?2.0.2)
“Ik rij heel wat af om reguliere scholen te bezoeken. Ik werk bijvoorbeeld een-op-een met slechthorende leerlingen als zij moeite hebben met taal of rekenen, maar het allerbelangrijkst vind ik dat ze lekker in hun vel zitten. Dat is de basis van goed kunnen leren”, legt leraar Ingrid Rooijmans uit. “Hoe gaat het écht in de klas? Daar praat ik eerst over met het kind en met de ouders en leerkracht. Een kind kan een geweldig rapport hebben, maar zich toch niet blij voelen, bijvoorbeeld omdat klasgenoten lawaai maken en niet begrijpen hoe het is om slechthorend te zijn. Of omdat het kind zich schaamt voor zijn hoortoestellen of steeds heel moe is. Doorvragen is belangrijk bij slechthorende kinderen. Het zijn meestal niet de kinderen die vooraan staan; ze zeggen het niet meteen als ze iets niet begrijpen of moeilijk vinden. Ik wil dat ze gezien worden en zich thuis voelen op school.
Ik geef ook advies aan de leerkracht over wat het kind nodig heeft. Ik kijk naar de akoestiek, denk mee over soloapparatuur en kijk mee in de klas. Ook geef ik regelmatig voorlichting aan een heel schoolteam, zodat iedereen rekening kan houden met de leerling. Leerkrachten van reguliere scholen hebben een grote klas en kunnen gewoon niet alles weten, maar zijn altijd welwillend. Er ontstaat vaak een mooie samenwerken tussen ons.
Met het kind heb ik veel gesprekjes, bijvoorbeeld een of twee keer per week. Ik leer kinderen bijvoorbeeld hoe ze kunnen omgaan met hun slechthorendheid. Dat is ontzettend belangrijk voor het volwassen worden. Ook wil ik dat er begrip is in de klas. Ik kan helpen bij het geven van een presentatie over slechthorendheid. Het kind doet dan zijn of haar verhaal en daarna laat ik klasgenoten ervaren hoe het is om niet goed te horen en om hoortoestellen te dragen. Dat zorgt voor enorme bewustwording. Ze begrijpen ineens waarom en welke omgevingsgeluiden vervelend zijn en hoe vermoeiend het is als je niet goed hoort. Zo’n presentatie geven is heel spannend voor kinderen, maar ook zo’n overwinning. Prachtig om te zien. Ik zie kinderen helemaal opbloeien als ze het gevoel hebben dat klasgenoten het beter begrijpen.”
Ik ben ook een schakel tussen het onderwijs en de zorg van Kentalis. Veel slechthorende kinderen hebben behoefte aan lotgenotencontact. Dan vertel ik over de mogelijkheden, over trainingen die ze misschien kunnen volgen. Je kunt op school heel veel vriendjes hebben, maar die weten nooit precies wat je voelt als je slechthorend bent. Voor sommige kinderen is het al genoeg om mijn verhalen te horen over andere slechthorende leerlingen die ik bezoek. Dan lichten die oogjes op en zie ik ze denken: Hey, ik ben niet de enige!”